Radio Riverside 60PLUS

Een uurtje jonger dan gisteren…

Aflevering 117

Art Pepper paste niet in een categorie. Hij behoorde niet tot de L.A. cool, de blanke pop, de jaren vijftig of tachtig, hij was een bezield musicus met een altsax, en een ritmesectie die hem nooit helemaal bevredigde. Hoewel hij de gemakkelijke clichés van zijn muziek niet schuwde, liet hij je merken dat, ondanks het gemak en de clichés, niemand zo kon zo spelen als hij (Gary Giddins, schrijver)

Art Pepper (1925-1982) was anders, hij was niet afkomstig uit het diepe zuiden, zoals veel van de eerste jazzpioniers. Ook kwam hij niet uit Chicago of Kansas City. Nee hij was geboren in de ‘Golden State’, en stond aan de wieg van een nieuwe vorm van cool – de California Cool. Hij was, zoals een recensent het uitdrukte, ‘een architect van de emotie’.


Riverside wordt elke zondagavond uitgezonden via Radio Bodegraven, van 23:00 tot 00:00. Tevens is deze na de uitzending terug te luisteren via uitzending gemist van Radio Bodegraven.


 1) Art Pepper – A Foggy Day 3:56

The Artistry of Pepper

Arthur Edward Pepper Junior jazz-altsaxofonist en klarinettist. Hij begon zijn muzikale carrière in de jaren ’40, waarin hij speelde met Benny Carter en Stan Kenton. In de jaren ’50 was Art Pepper een van de toonaangevende muzikanten van de West Coast Jazz, samen met trompettist Chet Baker, baritonsaxofonist Gerry Mulligan. Op 11 december 1956 nam hij vier tracks op voor een 10′ inch album waaronder George Gershwin’s “A Foggy Day“.  Kwam later terecht op het album “The Arttistry of Pepper” uitgebracht in 1962. In de sectie zaten o.a. tenorsaxofonist Bill Perkins, pianist Jimmy Rowles, drummer Mel Lewis en bassist Ben Tucker.


2) Barney Willen – Nuages 5:52

Jazz sur seine
Saxofonist Barney Willen (1937-1996) zoon van een Amerikaanse vader en een Franse moeder. Bij zijn debuut als altsaxofonist, in het Paris van kort na de Tweede Wereldoorlog, was hij nog geen twintig. Zijn stijl van spelen viel op, en hij speelde met de groten van zijn tijd: Thelonious Monk, Dizzy Gillespie, Bud Powell, Kenny Dorham, Miles Davis en Art Blakey. Was vaak  in Amerika, nam daar albums op, maar ook wel in Frankrijk, waar hij veel rondtoerde met Amerikaanse jazz muzikanten die een poosje vertoefde in Europa. Met pianist Milt Jackson, bassist Percy Heath, en drummer Kenny Clarke nam hij 13 en 14 februari 1958 in Parijs het album “Jazz sur Seine” op. “Nuages” is een nummer van gitarist Django Reinhardt.


3) Blue Mitchell – Sir John 6:03

Blue's Moods - Blue Mitchell

Er is veel Blue bij trompettist Richard Allen Mitchell (1930-1979). Beter bekend als Blue Mitchell, begon zijn carrière bij Riverside. Nam als leider zes albums op. Hij ging in 1963 over naar Blue Note, en nam ook daar als leider acht albums op, en hij speelde mee op zeker 40 albums van anderen collega’s. Terugkomend op het woordje Blue (mooie) zijn eerste albums voor Riverside hadden titels als “Out of the Blue“, “Blue Soul“, en “Blue’s Moods“.  Op dit album staat het ‘Sir John“, gecomponeerd door Mitchell.  Het album werd opgenomen 24 en 26 augustus 1960. “Blue Moods” aanbevolen voor de liefhebbers van de jazztrompet. In de sectie zaten pianist Wynton Kelly, bassist Sam Jones en drummer Roy Brooks.


4) Art Pepper – gettin’ Together 6:59

Art Pepper - Gettin' together!

Album “Gettin’ Together” van Art Pepper  werd op 29 februari 1960 opgenomen in Hollywood bij het platenlabel “Contemporary“. Zeven tracks stonden er op de laatste twee daarvan zijn geschreven door Art Pepper. Op het titelstuk werd Art bijgestaan door pianist Wynton Kelly, bassist Paul Chambers, drummer Jimmy Cobb en op enkele nummers trompettist Conte Candoli.


5) Joe Harriott – Shadows 5:09

Abstract - The Joe Harriott Quintet

De uit Jamaica afkomstige altsaxofonist Joe Harriott is geboren in 1928 en overleden in Southampton in 1973. Hij was een van eerste pioniers van de free-jazz. Hij ontwikkelde een stijl die Charlie Parker zich ook eigen maakte, de Jamaicaanse muzikale sensibiliteit, en dan vooral de calypso muziek. Zelf in zijn latere carrière waren zijn wortels altijd hoorbaar. Maar het was toch ook echter Harriott’s beheersing van de bebop, die hem na 1951 in de Britse jazzscene onmiddellijk waardering gaf bij zijn aankomst in Londen. Waar hij zich lange tijd vertoefde. Zijn derde album “Abstract” kwam uit in 1962 de opnames vonden plaats in Londen. De sectie bestond uit Jamaicaanse jazz muzikanten. Shake Keane-trompet, Pat Smythe-piano, Coleridge Goode-bas en de Engelse drummer Phil Seamen. Alle compositie zijn geschreven door Joe Harriott.


6) Lee Morgan – Lover Man 6:51

The Cooker - Lee Morgan

De Blue Note LP “The Cooker” van het Lee Morgan Quintet dateert van 1957. Lee Morgan (1938-1972) was nog maar 19 jaar oud. Hij speelde samen met baritone saxofonistPepper Adams. en met Bobby Timmons op de piano, Paul Chambers-op bas en “Philly” Joe Jones op drums. De opnamen vonden plaats op 29 september 1957 in de Rudy van Gelder Studio Hackensack New Jersey. De LP “The Cooker” is al weer zijn zesde opnamesessie voor Blue Note. Op dit album verraste Lee Morgan iedereen met zijn kwalitatieve trompetspel. De track “Lover Man” is geschreven in 1941 door Jimmy Davis en Ram Ramirez


7) Brew Moore Quintet – Rotation  4:22  &  I Want a Little Girl 3:25

The Brew Moore Quintet

Tenorsaxofonist Brew Moore (1924-1973) is, voor een heleboel jazzverzamelaars, nog steeds een haast mythisch figuur. Rond 1955 woonde Brew aan de westkust van Amerika in San Francisco.  Niet bepaald de plaats waar baantjes voor musici voor het oprapen lagen. Dan had hij beter in Los Angeles kunnen gaan wonen. De film studio’s konden altijd wel muzikanten gebruiken. In San Francisco speelde hij in clubs als “The Cellar” en “The Tropics” waar hij een vast groepje musici om zich heen verzameld had. Pianist John Marabuto, en de bassist Max Hartstein, trompettist Dick Mills en de drummer Gus Gusttofson. Met deze sectie nam Brew op 15 januari en 22 februari 1956 zijn album op met enkel de titel The Brew Moore Quintet. Twee tracks “Rotation” gecomponeerd door trompettist Dick Mills, en “I Want a Little Girl” van Murray Mencher.


8) Jimmy Smith – a Midnight special 9:46

The Incredible Jimmy Smith

Organist Jimmy Smith (1928-2005) is een groot musicus. Hij had een beest van een instrument, de Hammond B3. Hij kon alles met dit instrument. Het album “Midnight Special” kwam uit in 1960 voor Blue Note. In de sectie gitarist Kenny Burrell, drummer Donald Bailey en Stanley Turrentine op tenorsax. Prachtige plaat, die de muzikaliteit van Jimmy Smith geheel tot zijn recht liet komen. Een groot musicus bewees Jimmy telkenmale te zijn. De voor Blue Note gemaakte plaat opnames  van Smith behoorde  tot de top van in de jaren vijftig en zestig jazz.


 

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2018 Radio Riverside 60PLUS